In beeld - 2

Geplaatst door: beatrijs op 30-10-20

Het opnieuw opbloeiende huwelijksgeluk tussen Hilde en Stefan ging ook niet onopgemerkt aan de rest van de gemeenschap voorbij. Men wist natuurlijk niet wat Sophie wist. Men ging ervan uit dat Hilde een uitglijder had begaan, en Stefan haar goedaardig had vergeven. Een misstap, om snel te vergeten. De gemeenschap werd na deze verzoening getrakteerd op een groot feest op het landgoed van Hilde en Stefan. Toen Sophie daar samen met haar man binnenkwam keek ze instinctief meteen overal omhoog om de camera’s te zoeken. Die bleken echter goed verdekt opgesteld. Heel even meende Sophie een rood lampje te zien, waarop ze haar tong uitstak naar …., ja naar wie eigenlijk? Beatrijs was laat, en het huis was al vol met mensen. Stralend middelpunt waren de hernieuwde tortelduifjes. Ze waren omringd door vooral de mannen, terwijl de vrouwen zich een beetje afzijdig hielden. Sophie snapte al snel waarom. Hilde was niet alleen stralend middelpunt, maar ook bijzonder uitdagend middelpunt. Ze droeg een jurk, ver boven haar knieën, vol glitters en vooral opvallend door een decolleté die bijna tot haar navel reikte. De dunne stof bedekte een paar zwierige borsten, duidelijk niet in toom gehouden door een BH. De kanten van de jurk werden bij naar borstbeen subtiel met gouden kettinkjes bijeengehouden omdat anders onvermijdelijk haar borsten buiten haar jurk zouden vallen. De jurk had een blote rug. Toeschouwers van de zijkant kregen net niet, of net wel, afhankelijk of Hilde boog of niet, een side-boob inkijk. Het gehele plaatje werd nog compleet gemaakt door twee splitten in de jurk, die haar naakte heupen onthulden. Ultieme kers waren een paar open hooggehakte schoenen die met lederen riempjes vanaf haar voet omhoog slingerden tot aan haar knie. Het was een plaatje uit een erotisch boek, ze was een diva, straalde ze uit. Ze was een slet, dacht Sophie.  

Natuurlijk trok Hilde de aandacht van de jongeren, de vrijgezelle mannen, maar ook de brave echtgenoten van de vrouwen die een schuilplaats zochten in de woonkeuken dansten om Hilde heen. En als ze de aandacht van Hilde niet konden bemachtigen, slijmden ze bij Stefan en complimenteerden hem met zijn nieuwe geluk, en knipoogden dat het beter leek te gaan dan ooit. Dat bevestigde Stefan uiteraard alleen maar en keken nog maar een keer naar Hilde. Gedurende de avond wende men aan haar uiterlijk. Zelf probeerde ze ook nog te mengen met de dames in de keuken, maar dat leverde toch meer ijzige stiltes op, dan menselijke interesse. Het verschil met de galajurken van de gesettelde dames was domweg te groot. De vrouwen drongen al vroeg bij hun echtgenoten aan op een vertrek, en mompelend stemden die dan in, om hun eigen huwelijk nog te redden. Sophie probeerde nog wel een gesprek met Hilde te beginnen, maar de zwermen mannen lieten dat nauwelijks toe. Sophie begon wel haar doen en laten in de feestwoning te volgen. Ze zag precies achter wie ze aansloop in de gang, of zelfs naar het bijgebouw buiten, of omgekeerd, welke man luttele tellen nadat zij daar naartoe ging, door dezelfde deur wegsloop van de groep. Ze zag de enkele durfal, de notabele vrijgezelle man van het dorp, maar ook de enkele getrouwde heer bewandelde de voetstappen van Hilde. Als dat maar geen nieuwe affaires opstart, dacht Sophie nog. Hilde en de man waren dan altijd lang weg, maar kwamen nooit tegelijk terug. Er zat altijd een moment tussen de weer stralende entree van de gastvrouw en de latere binnenkomst van de vaak rood aangelopen man, die dan niet veel later alleen of met echtgenote het feest verliet. Op een uitzonderlijk moment kon Sophie Hilde even alleen spreken. Haar eerste opmerking was dodelijk direct: ‘ik telde er vijf tot nu toe. Alle vijf?’. Hilde keek even verbaasd op. Ze lachte. “Jaloers? Net als de rest?”. “Alle vijf?”, vroeg Sophie nog eens. Hilde stond op en liep naar Sophie. Ze nam Sophies hand en leidde die snel en onverwacht onder haar jurkje. Hilde drukte de vingers van Sophie op haar naakte en kleffe spleet. Eenmaal bekomen van de verrassing trok Sophie snel haar hand terug, om daar de plakkerige draadjes tussen haar vingertoppen te bekijken. “Twee daar”, antwoordde Hilde kortaf. Daarop verraste ze Sophie opnieuw door haar nu vol op haar mond te zoenen waarbij ze haar tong diep tegen die van Sophie duwde. Sophie duwde haar weg. Opnieuw lachte Hilde. “En drie daar. Proef je het sperma nog?”. Sophie moest automatisch proesten. “Niet zo preuts, liefje. Denk je niet: waarom ben ik niet zoals Hilde?” 

“Waarom ben je niet zoals Hilde?” – vroeg Sophies man Karel toen ze de straat overstaken naar hun eigen huis. Sophie was verbaasd. Ze vroeg Karel of hij het zou kunnen accepteren dat zijn vrouw zo uitdagend met andere mannen omging.  Karel vond dat ze overdreef, dat Sophie een soort sloerie van Hilde maakte nu, terwijl ze in zijn ogen alleen haar trots op haar eigen lichaam tentoonspreidde. Natuurlijk zaten er geen andere gedachten achter. Ze hadden het juist toch weer goedgemaakt, Hilde en Stefan. Hilde deed dit puur om haar zelfvertrouwen te etaleren, iets wat Sophie misschien ook eens meer moest doen. 

925 keer gelezen

Score:
(van aantal stemmen: )

Je moet eerst inloggen om te kunnen stemmen.